Abstract:
Разгледжаны працэс фарміравання і развіцця навуковых ведаў аб культуры і гісторыі ў Беларусі, з летапіснага перыяду XI–XIII стст. да канца ХІХ ст. Аналізуецца дзейнасць такіх пачынальнікаў навуковых даследаванняў старажытных артэфактаў культуры, як І. Кульчынскі, Я. П. і К. П. Тышкевічы, М. П. Румянцаў, Ф. Я. Нарбут, З. Я. Даленга-Хадакоўскі, А. К. Кіркор, М. В. Без-Карніловіч і інш. Адзначаецца, што спачатку да гісторыі і культуры беларусаў звярталася нешматлікая частка адукаваных беларускіх, польскіх і расійскіх энтузіястаў-інтэлектуалаў, але на рубяжы ХVІІІ–ХІХ стст. культурна-гістарычныя даследаванні ажыццяўляюцца на пэўнай тэарэтыка-метадалагічнай аснове, фарміруецца інфраструктура даследаванняў.