Abstract:
Артыкул параўноўвае актуалізацыю гадзіннікаў у экспазіцыях Музея гісторыі горада Мінска (заснаваны ў 2010, 131 гадзіннік, пераважна савецкі "Луч") і Дзяржаўнага музея гісторыі Санкт-Пецярбурга (заснаваны ў 1908, больш за 400 гадзіннікаў, у тым ліку заходнееўрапейскія фірмы і расійскія заводы). Аўтар вылучае асноўныя метады экспанавання. Нягледзячы на розны аб’ём калекцый, у абодвух музеях гадзіннікі выконваюць сэнсаўтваральную функцыю, ствараючы атмасферу эпохі і служачы элементам гістарычнай рэканструкцыі.
