Abstract:
Артыкул аналізуе грамадскія прасторы Мінска (Батанічны сад, Кастрычніцкую вуліцу, набярэжную Свіслачы, пляцоўку перад ГЦ Galleria) як сродкі рэалізацыі сацыяльных практык - ад культурных мерапрыемстваў і крэатыўных хаб да экалагічных ініцыятыў і сацыяльнай інтэграцыі. Аўтар паказвае, што розныя тыпы прастор (гістарычныя, крэатыўныя, камерцыйныя) забяспечваюць грамадскую згуртаванасць, павышэнне якасці жыцця і гарадскую ідэнтычнасць пры ўмове комплекснага падыходу з улікам меркаванняў жыхароў, інклюзіўнасці і экалагічнай устойлівасці.
